ProForma
Jessie Mensink

J'aurais voulu etre un chanteur
Pour pouvoir crier qui je suis
J'aurais voulu etre un auteur
Pour pouvoir inventer ma vie
J'aurais voulu etre un acteur
Pour tous les jours changer de peau
J'aurais voulu etre un artiste
Pour pouvoir dire pourquoi j'existe…


Curriculum Vitae
ProForma

 

ProForma - De naamgeving

Met de titel ‘ProForma’ heeft docente, freelance tekenares en personal shopper Jessie Mensink getracht haar volledige interessegebied te typeren.
Hoewel de lezer bij het lezen van de titel waarschijnlijk vrijwel direct geconfronteerd wordt met beelden van een rechtbank, is deze confrontatie slechts bijzaak. Of niet. Wanneer in een strafrechtelijk proces de maximale periode van voorarrest bijna is verstreken, kan men ertoe overgaan de zaak onder de rechter te brengen zonder deze inhoudelijk te behandelen. Men kan op deze manier een mogelijkheid creëren om een verdachte toch langer vast te houden dan de wettelijke periode van voorarrest. Pro Forma dus: een zaak voor de vorm.
Jessie houdt van het recht. Niet vanuit rechtschapenheid of vanuit een werkelijke interesse voor de wet en ook niet om het geld (och, een beetje misschien), maar om de precisie, de schoonheid van de taal. En dat brengt ons weer bij forma. Laten we beginnen bij het begin: het Latijn.
Latijn was de taal van de Romeinen. Omdat de taal een intellectuele uitstraling heeft, wordt zij heden ten dage onderwezen op het gymnasium. Haar moeder beweert dat Jessie na haar allereerste les Latijn op de middelbare school al gezegd heeft Latijn te willen gaan studeren. Haar beweegredenen zijn nog steeds niet helder, maar of het nu om taal in het algemeen ging of om de indrukwekkende docent, Jessie voegde de daad bij het woord en is na zes jaar gymnasium Grieks en Latijn gaan studeren aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Een dame van haar woord. Niet Pro Forma.
Na haar studie is Jessie werkzaam als docente Grieks, Latijn en Klassieke Culturele Vorming op Gymnasium Beekvliet, een klein zelfstandig gymnasium in Sint-Michielsgestel. De liefde voor het Latijn is nog altijd niet minder geworden en de keuze voor een Latijnse term als titel lag dan ook voor de hand. Het Latijnse woord forma heeft meer betekenissen van ‘vorm’ alleen. Wanneer men in de nieuwe (2009) Pinkster kijkt onder het lemma ‘forma’ dan wordt men getroffen door maar liefst 12 verschillende betekenissen van het woord.
Hiervan zijn voor Jessie Mensink de betekenissen ‘afbeelding’ en ‘schets’ van bijzonder belang. Jessie is geboren uit een huwelijk van twee beeldend kunstenaars. Haar vader, Jan Mensink, heeft zich altijd beziggehouden met abstract en geometrisch werk en fotografie en haar moeder, Ine Mensink-Jenniskens, vindt haar talent in het fijne illustratieve werk. Het moet niet te vaak gezegd, maar dat Jessie hierdoor op enige wijze geïnspireerd zou worden, is niet verrassend. Van kindsbeen af heeft Jessie geboetseerd, getekend en in mindere mate gitaar gespeeld en gezongen. Met name het tekenen is voor haar enerzijds een artistieke uitlaatklep en anderzijds een noodzaak. Waar menig kunstenaar de lieden verafschuwt die een object van hem aankopen omdat ‘het zo mooi bij de bank staat’, is die figuurlijke bank juist vaak Jessies drijfveer geweest. Was haar idool op dat moment een in Nederland niet al te populaire, voornamelijk francophone artieste, wier hoofd in Nederland niet op één poster te koop was? Dan portretteerde zij die artieste toch zelf? Ging zij verhuizen en was zij vastbesloten haar interieur purper (de mooiste kleur volgens de Romeinen, maar dat is een andere zaak) te kleuren? Dan vulde ze voor dat doel een purperen drieluik.
Dit brengt ons meteen op Jessies laatste – en tegenwoordig belangrijkste – fascinatie: kleuren (en kleren). Jessies purperen interieur is één van de vele verschijnselen van haar dagelijkse neiging tot combineren. Jessie heeft een immense verzameling schoenen, tassen, shirtjes, blouses, shawls, riemen, kettingen, oorbellen, armbanden en make-up. Geen ondoordachte verzameling, geen reeks van door koopverslaving geïnstigeerde miskopen. Nee. De inloopkast van Jessie Mensink is een verzameling van kleuren en modellen (ook ‘model’ zou men in het Latijn weergeven door… forma). Broeken liggen bij broeken, rokjes bij rokjes, shawls bij shawls. En alles gerangschikt op kleur. Combineren is Jessies grootste hobby. Om deze hobby op een hoger plan te tillen en van het egoïstische naar het altruïstische te brengen, is Jessie sinds 2009 naast haar normale baan werkzaam als personal shopper.